24 Aralık 2014 Çarşamba

Büyük Birinden Gelen İyilik: Kayra!



Bugün 7 ay 1 haftasını doldurdu dünyada!

Ne mi oldu? Beyimiz yerinde fazla duramadı ve dur ben şunu bir kurcalayayım derken küçük bir kaza geçirdi... Kendisini yerde iki seksen uzanmış ve ağlar vaziyette bulduğumda burnunun kanadığını farkettim. Hemen acile gittik; Allah'tan birşey olmamış...

Kayra'yı hastaneye götürürken içten içe kendimi suçlayıp ağlamaya başladım. Durmuyordu gözyaşlarım. Sonuçta o küçücük bir candı ve deyimi yerindeyse bir saniye bile gözünü üstünden ayırmamak gerekiyordu. "Ah akılsız kafam ya ona birşey olsaydı" diye düşünüp durdum.

Bugün Kayra küçücük bir kaza geçirdi; doktor önemli birşeyi olmadığını ancak sabaha kadar küçük beyi gözetlememizi istedi ve ben şuan nöbet tutuyorum...

Hastanedeyken birşey farkettim ama... İnsanların bakışlarını... Biz insanlar ne çok seviyormuşuz yahu insanları yadırgamayı, yargılamayı!

"Cık, cık, cık bir çocuğa sahip olamamış yae!"

"Ah yazık! Zavallı çocuk yae!"

Hiçbir insan evladı küçücük bir bebeğe zarar gelsin istemez, hele ki o insan anne ise gözünden sakınır da, pamuklara sarar da evladının canı acımasın diye elinden geleni yapar... 

Ancak bazen birşey olur ve o şey olduğunda canından can katabileceğin evladına küçük de olsa bir hal gelir. Telaş yapmamak gerek, çocuk bu düşecek kalkacak da büyüyecek. Tabiki anne baba olarak evlatlarımız için güvenli bir ortam sağlamalıyız bizler. Ancak bazen ne kadar güvenli olsa da birşeyler yolunda gitmeyebilir!

İşte bunun bilincinde olmak gerek!

Birilerinin zor anlarından fırsat bilip onları küçümsemek insanlık değildir. Be hey insanevladı! Acıttığın yerden acır canın. Ne zaman unutuverdin bu gerçeği...  



#kubraslisen