13 Şubat 2015 Cuma

Bir kadın&Bir adam



Bir adam tanıyorum. Evet, sanırım ben onu tanıyorum. Yüzüne baktığımda hissettiğim şeyin adını koyamıyorum. Kalbim delicesine koşuyor onun kalbine ya aklım dur diyor, dur yavaşla… Karmakarışıklaşıyorum…

Bir kadın tanıyorum. Evet, tanıyorum. Gözlerinde sonsuzluk saklayan, yüreğinde korkularını aklayan… Bir kadın tanıyorum; ömrünü ömrüme katladığım, yüreğini yüreğimde sakladığım bir kadını seviyorum…

Biliyorum. Orada, yanımda. Tamda yüreğimin ortasında bir adam var ve onu seviyorum. Aklımı yokluyorum, zihnimdeki labirentlerde dolaşan umut-suzluk-ları görüyorum. Her gün biraz daha yeşeren umutları… Onlara gülümsüyor kalbim, biliyorum. Çünkü bir adam tanıyorum ve onu seviyorum…

Her şeyde vardı sanki bütün yaşanmışlıklarda… Aslında evet o vardı ve ben o varlığı seviyordum. Kendimle çelişiyordum bazen ama evet bir kadın tanıyordum ve onu seviyordum. Söylemiyordum bazen, susuyordum. Bazen konuşuyordum ama aşka küsüyordum. Her durumda gerçeklerim vardı çünkü o kadını seviyordum…

Anlattıklarıyla başka, yaşadıklarıyla bambaşka bir adamdı ama seviyordum. Biliyordum. Onun yüreği benimdi, o bana aitti. Kabullenmiştim bir kez. Başka türlüsüne ermiyordu aklım. Bir adam tanıyordum ve tanıdığım bu adamdan başka hiçbir şeye, hiç kimseye ermiyordu aklım. Seviyordum…

Biliyordum, seviyordu ve bu yüzden soğuk gecelerine beni dahil etmiyordu. İçinde yaşıyordu hüzünlerini, saklıyordu. Bir kadın tanıyordum, o mutluydu. Taşıdıklarına rağmen mutluydu. Hiç göremediğim gözyaşlarında bile gülümsüyordu. Bir kadın tanıyordum; mutlu ama hüzünlü… Ve ben bu kadını en saf yanımla seviyordum…
Bir adam tanıyordum ve onu seviyordum. Yüreğimin en kuytularında bir hazine saklar gibi saklıyordum onu. Kimse fark etmesin istiyordum. Sanki büyüsü bozulacakmış gibi, korkuyordum. Bir adam tanıyordum kaybetmekten korktuğum, bir adam seviyordum ve o adamı tanıyordum…

Kendini saklıyordu, kaçıyordu, korkuyordu biliyordum. Ama o kadını seviyordum. Derin yaraları vardı, kanıyordu… Çocuktu, saftı, masumdu… Ve onu seviyordum…

Evet, tanıyordum, tanıdığım bu adamı seviyordum ve onu özlüyordum. Yanımdaydı biliyordum ama özlüyordum. Garip bir histi ama seviyordum. Özlemeyi seviyordum. Ve özlemeyi sevdiğimi o adamı tanıyordum…

Uzun yolları vardı, zordu, yıpranmıştı ama seviyordum. O kadına gien bütün yolları seviyordum. Beklemeyi de seviyordum, beklediğim kadını da… Özlemeyi de seviyordum özlediğimi de ve onu tanıyordum…

#kubraslisen